Władysław Ślewiński

Władysław Ślewiński (ur. 1 czerwca 1854 r. w Białyninie koło Mikołajewa, zm. 27 marca 1918 r. w Paryżu) - polski malarz, jeden z przedstawicieli Młodej Polski i secesji.

W 1886 przejął odziedziczony po matce majątek Pilaszkowice, co w krótkim czasie doprowadza go do ruiny. W 1888 musiał uciekać przed podatkami do Paryża. W latach 1888-1890 studiował w paryskiej Académie Colarossi. Był związany ze Szkołą z Pont-Aven Paula Gauguina. W latach 1908-1910 był profesorem warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych. W 1910 powrócił do Francji. Umarł w Paryżu, został pochowany na cmentarzu w Bagneux.

Malować rozpoczął późno i prawie wszystkie lata okresu twórczego spędził we Francji. Częstym tematem jego prac było morze. Malował liczne martwe natury, pejzaże. Fale malowane wielokrotnie – pejzaże skromne, surowe, spokojne. Z Gauguinem i secesją łączyły go środki wyrazowe: uproszczenia i spłaszczenie plamy barwnej oraz linearyzm.

W malarstwie posługiwał się delikatną linią, bardziej wyczuwalna niż widziana, co widoczne jest m.in. w obrazie Czesząca się, gdzie zarówno motyw długich jak fale lejących się włosów jak i miękkość oraz płynność form nasuwają myśl o ulubionych przez styl kształtach i układach. Z okresu, gdy przebywał w Krakowie pochodzi Sierota z Poronina – w ciemnej, zgaszonej gamie syntetycznie ujętych, szerokich plam barwnych.

02.09.2009. 14:16

Comments

Artykuł nie był jeszcze komentowany

Napisz komentarz

* = pola wymagane

:

:

:


8 + 9 =